Mirza Ghulam Ahmad’s Understanding of Jihad: Nonviolence in Historical and Socio-Political Context
Abstract views: 69
/ 
PDF downloads: 26
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.17723601Keywords:
History of Islamic Sects, Ghulam Ahmad Qadiani, Qadianism, Jihad, NonviolenceAbstract
This study aims to examine Mirza Ghulam Ahmad Qadiani’s approach of nullifying the ruling of armed jihad for Muslims within its historical and socio-political context, focusing on his non-violence-centered religious and social thought. Jihad, a fundamental issue in Islam, was reinterpreted by Ghulam Ahmad, founder of the Qadiani movement; he argued that in his time, jihad by the sword was no longer valid and that the struggle should be carried out through the pen, prayer, and propagation. The central question is why Ghulam Ahmad chose to abolish the ruling of armed jihad for Muslims. Muslims under British colonial rule in the 19th century faced severe political pressures. The failures of armed resistance against the British created the perception that such struggles would no longer yield results. Ghulam Ahmad’s non-violent understanding of jihad was shaped by these historical conditions. His refusal to rebel against British rule was criticized by some as aligning with British interests, and it was even claimed he was indirectly supported by them. In conclusion, Ghulam Ahmad’s interpretation of jihad played an important role in reinterpreting Muslims’ attitudes toward colonial rule and shaping a non-violent religious discourse.
References
Abbott, F. (1968). Islam and Pakistan. Cornell University Press.
Ahmad, M. B. M. (2007). Ahmadiyyat or the True Islam(Urduca’dan İngilizce’ye çev. M. Z. Khan). Islam International Publications Ltd.
Ali el-Kârî, N. A. b. S. M. el-Kârî. (1422/2001). Mirkātü’l-mefātīḥ şerḥ Mişkātü’l-meṣābīḥ (Ed. C. Aytânî, 12 cilt). Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye.
Azîz, A. (1989). Târîḫ-i tefekkur-i İslâmî der Hind(Urduca’dan Farsça’ya çev. N. L.-M. C. Yâhakkî). İntişârât-ı Keyhân.
Behiy, M. (1999). Endîşe-i novîn-i eslâmî der rûyâruyî bâ est‘emâr-i gharb(Arapça’dan Farsça’ya çev. S. H. Seyyidî). İntişârât-i Âstân-i Kuds-i Razavî.
Buharî, M. b. İ. (1423/2002). Saḥîḥu’l-Buḫârî (Ed. Komisyon). Dâru İbn Kesîr.
Butî, M. S. R. (1997). el-Cihâd fi’l-İslâm: Keyfe nefhemehû ve keyfe numârisehû. Dâru’l-Fikr.
Cessâs, E. B. A. b. A. er-Râzî. (1415/1994). Aḥkâmü’l-Ḳur’an (Ed. A. M. A. Şâhîn, 3 cilt). Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye.
Churchill, E. (1975). Printed literature of the Punjabi Muslims, 1860–1900. (Ed. W. E. Gustafson & K. W. Jones), [Book title if available]. Manohar Book Service, ss. 253–336.
Dihlevî, A. (1322/1906). Fetâvâ-yı Azîzî (Ed. M. Halîlürrahman Burhânpûrî, 2 Cilt). Delhi: Matbaa-ı Müctebâî.
Doğan, Y. (2018). “Kâdiyânîlik ve Gulam Ahmed’in Dinî-Siyasî İddiaları”, Yüksek Lisans Tezi, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
Fığlalı, E. R. (2020). Kâdiyânîlik (2. bs.). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
Gûrî, A. (1392/2014). Ḳādiyâniyye serseporode-yi istiʿmâr(Arapça’dan Farsça’ya çev. A. Eminîpûr). Tahran: İntişârât-ı Râh-i Nîkân.
Han, S. A. (1997). Esbâb-ı Beġāvet-i Hind (Ed. S. Kureyşî). Lahor: Sang-e-Meel Publications.
Hardy, P. (1972). The Muslims of British India. London: Cambridge University Press.
Hindî, S. A. b. S. A. (2003). “Es̱erü'l-istişrāḳ ‘alā’l-menheci'l-‘aḳdî'l-İslâmî bil-Hind (1850 M – 1950 M): Dirāse naḳdiyye”, Doktora tezi, Câmi‘atü'l-İmâm Muḥammed b. Su‘ûd el-İslâmiyye, Külliyyetü'd-Da‘ve ve’l-İ‘lâm, Medine.
Hunter, W. W. (1871). The Indian Musalmans (3. bs.). London: Trübner and Company.
İbn Âşûr, M. et-T. b. M. (1404/1984). et-Taḥrîr ve’t-tenvîr (30 Cilt). Tunus: Dâru’t-Tunûsiyye.
İbn Manzûr, C. M. b. M. b. A. (1414/1993). Lisânü’l-ʿArab (Ed. A. F. eş-Şidyâk, 15 Cilt). Beyrut: Dâru Sâdır.
Kadiyânî, M. G. A. (1898). el-Berīyah ma‘ āyāt-i Rabbi’l-Berīyah. Kadiyân: İntişārāt-i Ẓiyā’ al-Islām.
Kadiyânî, M. G. A. (2014). Devlet-i İnkilizî ve Cihâd(Çev. Komisyon). İslamabad: Islam International Publications Ltd.
Kadiyânî, M. G. A. (2008). Rūḥānī Ḥazā’in (Governement angīzī āwar-i Jihād – 17. Cilt) (23 Cilt). Rabwah, Pakistan: Nazarat Ishaat Rabwah.
Kadiyânî, M. G. A. (2008). Rūḥānī Ḥazā’in (Ḥaḳîḳatü’l-Vaḥy – 14. Cilt). Rabwah, Pakistan: Nazarat Ishaat Rabwah.
Kadiyânî, M. G. A. (2008). Rūḥānī Ḥazā’in (İ‘câzü’l-Mesîḥ – 18. Cilt). Rabwah, Pakistan: Nazarat Ishaat Rabwah.
Kadiyânî, M. G. A. (2021). Rūḥānī Ḥazā’in (Sitâre-i Ḳayṣariyye – 15. Cilt) (23 Cilt). (Ed. Komisyon). London: Islam International Publications Ltd.
Kadiyânî, M. G. A. (2008). Rūḥānī Ḥazā’in (Taryâḳu’l-ḳulûb – 15. Cilt) (23 Cilt). Rabwah, Pakistan: Nazarat Ishaat Rabwah.
Kadiyânî, M. G. A. (2008). Rūḥānī Ḥazā’in (Tezkire-i Şehâdeteyn – 20. Cilt) (23 Cilt). Rabwah, Pakistan: Nazarat Ishaat Rabwah.
Khan, M. A. (1959). The straggle of Titu-Mir: A re-examination. Journal of Asiatic Society of Pakistan, 4, ss. 113–133.
Kummî, M. M. (1415/1994). Kelimât sedîde fî mesâil cedide. Kum: Müessesetü’n-Neşri’l-İslâmî.
Küçüköner, H. R. (2019). “Kadiyâniliğin “İsim ve İçerik Bakımından Kendisini Konumlandırma Problemi”. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 11(2):669–683.
Küçüköner, H. R. (2018). “Mirza Gulam Ahmed ve Ahmedîlerin Mirza Gulam Ahmed Telakkisi”, Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
Masud, M. K. (1995). “Fetâvâ-yı Azîzî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi’nde. Cilt:12, ss. 439–440. İstanbul.
Meşkûr, M. C. (1372/1993). Ferheng-i Feraq-i İslâmî. Meşhed: Âstân-i Kuds-i Razavî.
Mutahharî, M. (1395/2016). Majmue-ye Âsâr: Fıkh ve Ḥuḳuḳ (34 Cilt). Tahran: Sadra.
Necâr, Â. (1424/2003). Fî Meẕâhibi’l-İslâmiyîn: el-Bâbiyye - el-Bahâiyye - el-Ḳādiyâniyye. Kahire: Mektebetü’t-Tefsîri’d-Dînî.
Necefî, M. H. (1432/2011). Cevâhirü’l-kelâm fî şerḥi şerâi’ü’l-İslâm (Ed. H. ed-Dibbâğ, 44 Cilt, 2. bs.). Kum: Müessesetü’n-Neşri’l-İslâmî.
Nedvî, E.-H. A. (1387/1967). el-Ḳādiyânî ve’l-Ḳādiyâniyye (3. bs.). Cidde: Dâru’s-Suûdiyye li’n-Neşr.
Osborne, E. W. (2020). “The Ulcer of the Mughal Empire: Mughals and Marathas, 1680–1707”. Small Wars & Insurgencies, 31(5):988–1009.
Özel, A. (1991). İslam hukukunda ülke kavramı: Dârulislâm Darulharb.İstanbul: İklim Yayınları.
Peters, R. (1365/1987). İslâm ve İsti‘mâr(İngilizce’den Farsça’ya çev. M. Harkânî). Meşhed: İntişârât-ı Sâzman-i Kudüs-i Rızâvî.
Râgıb el-İsfahânî, E.-K. H. b. M. (1430/2009). Müfredâtü elfâẓi’l-Ḳurʾân (Ed. S. A. Dâvûdî, 4. bs.). Dımaşk: Dâru’l-Kalem-Beyrut: Dâru’ş-Şâmiyye.
Sâmerâî, A. S. (1981). el-Ḳādiyâniyye ve’l-isti‘mâr el-İnklîzî. Beyrut: el-Merkezü’l-‘Arabî li’t-Tıbâ‘a ve’n-Neşr.
Sebzevârî, S. A. (1430/2009). Müheẕẕebü’l-ahkâm fî beyâni’l-ḥalâl ve’l-ḥarâm (30 cilt). Kum: Dârü’t-Tefsîr.
Selemî, Y. b. Y. M. Ş. (1428/2007). ‘Iḳdü’d-dürer fî aḫbâri’l-muntaẓar (Ed. A. M. el-Halevi, 3. basım). Kum: Mesâcid-i Makâdis Cemkerân.
Serahsî, M. b. A. (1390/1971). Şerḥu’s-Siyeri’l-kebîr (Ed. S. el-Müneccid, 5 cilt). Kahire: eş-Şeriketü’ş-Şarkıyye li’l-İʿlânât.
Singh, P. (2012). Globalisation and Punjabi İdentity: Resistance, Relocation and Reinvention (Yet Again!). Oxford: Oxford Brookes University.
Şehrûdî, M. H. (1387/2008). Ferheng-i Fıkh-i Mutâbık Meẕheb-i Ehl-i Beyt (Ed. Komisyon, 5 cilt). Kum: Müessesetü Dâireti’l-Maârif.
‘Ûde, H. b. M. (1421/2000). el-Ahmediyye: ʿAḳāʾid ve eẖdâs. Birmingham, İngiltere: Müessesetü’t-Takvâ el-Âlemiyye.
Vecdânî, G. (2009). “Târîh-i Ḳādiyâniyye der Şibh-i Kâre-i Hind ez Peydâyiş tâ Asr-i Hâzır”, Yüksek Lisans Tezi, Câmi‘atü’l-Mustafâ el-Âlemiyye, Kum.
Watt, W. M. (2001). Peygamber ve devlet adamı Hz. Muhammed(Çev. Ü. Çağlar). İstanbul: Yöneliş Yayınları.
Yenilmez, F. (2018). “Kadıyanilerde Vahiy Algısı”. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
Zahîr, İ. İ. (1983). el-Ḳādiyâniyye: Dirâsât ve taḥlil. Lahor: İdâretü Tercümânü’s-Sünne.
Zaman, Ş. (2023). “Kadiyaniliğin Teşekkül Süreci”. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Zarî‘î, S. (2019). “Taḥavvul ve Teṭavvur-i Mefhûm-i Cihâd der Andîşe-i Siyasî-i İslâm-i Mu‘âsır.” Yüksek Lisans Tezi, Şehid Beheşti Üniversitesi, Tahran.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Atlas Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
